Dünya genelinde açlık sorunu alarm verici bir seviyeye ulaşarak son on yılda iki katına çıktı. Birleşmiş Milletler’in (BM) yayımladığı en son rapor, 266 milyon insanın akut gıda güvensizliği ile mücadele ettiğini ortaya koydu. 2026 Gıda Krizleri Küresel Raporu, dünya genelinde açlığın korkutucu boyutlara ulaştığını gözler önüne serdi. İncelenen 47 ülkede toplamda 266 milyon insan hayatta kalma mücadelesi verirken, bu sayı 2016’daki rakamların neredeyse iki katı olarak kayıtlara geçti. Açlık çeken bireylerin dünya nüfusuna oranı da artarak, bu 47 ülkede toplam nüfusun yüzde 22,9’una karşılık geldi.
Savaşlar ve zorla yerinden edilme olgusu, açlığın artmasının başlıca sebeplerinden biri olarak öne çıkıyor. Geçtiğimiz yıl gıda krizi yaşayan bölgelerde 85 milyondan fazla kişinin yerinden edildiği bildirildi. “Felaket düzeyinde açlık” yaşayanların oranındaki artış ise 2016 yılına göre 9 katlık bir yükseliş gösterdi. Raporda, gıda güvensizliği ve yetersiz beslenmenin kritik bir seviyeye ulaştığına dikkat çekildi.
Raporda dikkat çeken bir diğer bulgu ise, 2025 yılı içinde hem Gazze hem de Sudan’da aynı anda kıtlık yaşandığının tespit edilmesi oldu. Bu, verilerin tutulmaya başlanmasından bu yana iki ayrı bölgede aynı yıl içinde kıtlık görülmesi açısından bir ilke anlamına geliyor.
Açlık krizinin en fazla etkilendiği kesim ise çocuklar oldu. Yüksek düzeyde akut açlık yaşayanların üçte ikisi, Afganistan, Bangladeş, Demokratik Kongo Cumhuriyeti, Myanmar, Nijerya, Pakistan, Güney Sudan, Sudan, Suriye Arap Cumhuriyeti ve Yemen gibi ülkelerde yaşıyor. Sadece geçen yıl 35,5 milyon çocuk akut yetersiz beslenme sorunu ile karşılaştı; bu çocukların 10 milyonu ise “şiddetli” seviyede ölüm riski ile karşı karşıya bulunuyor.
BM Genel Sekreteri Antonio Guterres ve FAO Direktörü Qu Dongyu, açlığın artık geçici bir durum değil, iklim krizi ve çatışmalar ile beslenen “yapısal bir sorun” haline geldiğini vurguladı. İnsani yardımların son on yıl içerisinde önceki seviyelerine gerilemesi, çözümleme kapasitelerini daraltırken, uzmanlar yalnızca yardıma odaklanmak yerine yerel üretimi destekleme ve siyasi iradeyi harekete geçirme çağrısında bulundu. Açlık, yetersiz beslenme ve hastalıkların artışını tetikleyerek karmaşık bir etki yaratıyor.