Alsas bölgesindeki Oberlauterbach köyünde, mısır ve kolza ekili tarlaların arasında yer alan küçük bir pompa, çeyrek asırlık olağanüstü bir yerel üretim öyküsünün sembolü haline geldi. Emekli mühendis Philippe Labat’ın girişimiyle gerçekleştirilen bu proje, karlı bir işletmeye dönüşmeyi başardı.
1990’ların sonlarında, petrol sektöründe uzun yıllar tecrübe sahibi olan Philippe Labat, önceki sahipleri tarafından verim düşüklüğü nedeniyle terk edilen bir petrol kuyusunu devraldı. 1980’lerde hizmete açılan bu alan, o zamanlar endüstriyel açıdan değersiz görülmüş olsa da, Labat yerel üretimin düşük maliyetli lojistik ve istikrarlı mevzuat sayesinde yüksek kar marjı sağlayabileceğine inanarak bu projeyi hayata geçirdi.
Başlangıçta günde yalnızca birkaç varil petrol üreten kuyu, Labat’ın yaptığı tespitlerle büyük bir sıçrama yaşadı. Üretimi engelleyen ana sorun olan parafin birikintileri için 2002 yılında kuyuya uygulanan özel bir ısıtma sistemi ile petrol sıcaklığı 85 dereceye çıkarıldı. Bu teknik müdahale, ham petrolün akışkan hale gelmesini sağlayarak günlük verimi 16 varile çıkararak üretimin üç katına ulaşmasına olanak tanıdı.
İşletme, düşük maliyet ve yüksek verimlilik ilkesiyle yönetildi. Periyodik bakım işleri bir çalışan tarafından gerçekleştirildi ve toplanan petrol, her üç haftada bir Almanya’daki Karlsruhe rafinerisine gönderildi. Yaklaşık 25 yıl süren bu süreçte toplam 84 bin varil üretim gerçekleştirildi ve 4 milyon avronun üzerinde bir ciro elde edildi. Bu faaliyetler, köyün bütçesine yapılan katkılarla yerel okullar gibi sosyal projelerin desteklenmesine de olanak sağladı.
Ancak, 2024 yılında kuyu derinliklerinde meydana gelen bir ekipman arızası, üretimin kalıcı olarak durmasına yol açtı. Kurtarma çalışmalarının sonuç vermemesi üzerine, Philippe Labat, 106 bin avroluk başlangıç yatırımıyla başlattığı ve büyük bir ticari başarıyla yürüttüğü bu projeye son verme kararı aldı.
